Claude Max belooft 5x of 20x, een rechtszaak zegt van niet
Op 8 september 2026 kreeg Anthropic een uitgebreide verzamelrechtszaak aan zijn broek van eigen abonnees. De inzet: de duurste Claude-abonnementen, Max genaamd, beloven op de prijspagina 5x of 20x meer gebruik dan Pro, en volgens de eisers klopt dat getal niet. Het is een aanklacht, geen vonnis, maar de vraag eronder raakt iedereen die vandaag voor een AI-abonnement betaalt: wat koop je eigenlijk als je “meer gebruik” koopt?
Anthropic zet het zelf groot op zijn prijspagina. Max kost vanaf 100 dollar per maand en laat je kiezen tussen 5x of 20x meer gebruik dan Pro, in de woorden van de pagina zelf “Choose 5x or 20x more usage than Pro”, voor respectievelijk 100 of 200 dollar per maand. Pro daaronder staat op 17 dollar per maand bij een jaarabonnement, of 20 dollar als je per maand betaalt. Die twee vermenigvuldigers, 5x en 20x, zijn het hele verkoopargument van het topplan.
Wat de rechtszaak verwijt
De verzamelrechtszaak, ingediend bij de U.S. District Court for the Northern District of California, breidt een federale klacht uit die individuele abonnee Karl Kahn medio juni 2026 al indiende. Kahn, een ontwikkelaar, is de hoofdeiser. Het verwijt in één zin: Anthropic adverteert een multiplier die het in de praktijk niet levert, en dat is misleidende reclame.
Volgens de klacht liggen de echte limieten fors lager dan de kaart belooft. Op de Max 5x-laag zou je in werkelijkheid ongeveer 3,5x Pro krijgen, op de Max 20x-laag maar 6 tot 8x Pro.
| Max-laag | Prijs per maand | Anthropic adverteert | Volgens de klacht in werkelijkheid |
|---|---|---|---|
| Max 5x | 100 dollar | 5x meer dan Pro | ongeveer 3,5x Pro |
| Max 20x | 200 dollar | 20x meer dan Pro | ongeveer 6 tot 8x Pro |
De eisers vragen een schadevergoeding van meer dan 5 miljoen dollar, kosten niet meegerekend, en willen class-status voor alle Amerikaanse klanten die sinds de lancering in april 2025 een Max 5x- of Max 20x-abonnement kochten. De grondslag: misleidende reclame en oneerlijke handelspraktijken, zoals Engadget en The Verge melden.
Het echte plafond zit verstopt
Om te snappen waar de klacht op steunt, moet je weten hoe Claude zijn gebruik meet. Je verbruik reset elke vijf uur, een sessievenster: gebruik je in die vijf uur veel, dan zit je even op je limiet en daarna mag je weer. Maar bovenop dat venster hangt een wekelijkse limiet over alle Claude-modellen samen, die op een vast tijdstip per account reset. En daar wringt het. Volgens de klacht gelden de multipliers, die 5x en 20x, alleen voor het venster van vijf uur, niet voor die weeklimiet. Net die weeklimiet knijpt zwaar gebruik af, zoals lange sessies in Claude Code, de programmeertool waarmee je Claude rechtstreeks in je code laat werken.
Kahn ondervond dat aan den lijve. Hij nam een Max-abonnement voor intensief programmeerwerk. Eén sprint van vijf uur vrat volgens de klacht ongeveer 15 procent van zijn totale weekquotum op. Na een dikke werkdag zit je zo al aan je week. Hij moest zijn werk stilleggen, rantsoeneren, of extra gebruik bijkopen.
Er is nog zo’n detail waar de eisers over vallen. Bij het afrekenen prijkt op Max 20x een badge “Save 50%”. Maar volgens de klacht levert die laag van 200 dollar maar ongeveer 1,7x de wekelijkse Sonnet-uren van de Max 5x-laag van 100 dollar, lang niet de 4x die de sprong van 5x naar 20x doet vermoeden. Je betaalt dus het dubbele voor iets minder dan het dubbele, met een kortingsbadge erbovenop. Of dat klopt, moet de rechter nog uitmaken. Het is precies het soort rekensom dat een gewone klant niet kan maken.
De advocaat van de eisers, Monica Vaca, vatte het kernprobleem samen tegen The Verge:
“This is hard for consumers, they don’t know what’s in the black box.”
Dat is de kwestie in één zin. Je koopt een hoeveelheid “gebruik” die je niet kan zien, niet kan tellen en pas voelt als je tegen de muur loopt. De multiplier op de kaart is het enige harde getal dat je meekrijgt, en net dat getal is volgens de klacht niet het getal dat telt.
Vraag naar de weeklimiet, niet naar de multiplier
Wat de rechter ook beslist, dit is geen los incident. Het is hetzelfde patroon dat we deze weken telkens zien. Bij GPT-6 Astra kreeg je plots half zoveel berichten voor hetzelfde geld, en OpenAI neemt voor zijn Pro-plan zelfs geen nieuwe klanten meer aan. Wat je dénkt te kopen, een model, een aantal berichten, een multiplier, is niet wat je krijgt, want het echte plafond zit in de kleine lettertjes: weekcaps, vensters van vijf uur, limieten over alle modellen samen.
Het eerlijke tegenargument mag er ook zijn. Dit is één kant van het verhaal. Een aanklacht is geen bewijs, en de cijfers van de eisers, die 3,5x, die 6 tot 8x, die 1,7x, zijn hún lezing, niet een vastgesteld feit. Anthropic diende tegen de oorspronkelijke klacht al een motie tot afwijzing in, met het argument dat alle relevante details tijdens het aankoopproces beschikbaar waren via hyperlinks. Het bedrijf vergeleek het met een doos omdraaien om de achterkant te lezen: de info stond er. Verder gaf Anthropic doorgaans geen commentaar. Dat verweer is niet flauw, want wie een productpagina echt uitpluist, vindt vaak meer dan de reclamekop belooft.
En toch is dat meteen de les, los van de uitspraak. “Gebruik” is bij AI een ondoorzichtige eenheid geworden, en de vette multiplier op de kaart zegt minder over wat je krijgt dan het regeltje over de weeklimiet dat je zelf moet gaan zoeken. Overweeg je een duur AI-abonnement voor echt werk, dan is de vraag die telt niet “hoeveel keer meer dan het instapplan”, maar “wat is de weeklimiet, en na hoeveel uur echt werk zit ik eraan”. Vraag naar het plafond dat je gaat raken, niet naar het getal dat op de doos staat.
